Praca na wysokościach należy do najbardziej niebezpiecznych. Warto zatem wiedzieć, jak powinna wyglądać jej odpowiednia organizacja.

O pracy na wysokościach mówimy w przypadku, gdy różnica poziomów między stanowiskiem a posadzką wynosi od 1 metra wzwyż. Zaliczymy tu zatem np. prace na rusztowaniach, konstrukcjach budowlanych, stropach, kominach, drabinach czy innych podwyższeniach. Wyłączenie z tej definicji stanowią dwa przypadki. Do prac na wysokościach nie należą prace powyżej 1 m od powierzchni posadzki, jeśli jest to miejsce osłonięte ze wszystkich stron pełnymi lub oszklonymi ścianami na wysokość 1,5 m i wyżej. Drugi wyjątek to prace powyżej 1 m od powierzchni posadzki, jeśli jest to miejsce wyposażone w stabilne konstrukcje lub urządzenia, które są w stanie skutecznie ochronić pracownika przed wypadnięciem.

Powierzchnie pracy oraz przejścia na poziomie powyżej 1 m od powierzchni posadzki lub ziemi powinny być wyposażone w balustrady o konkretnej konstrukcji. Zatem muszą pojawić się poręcze ochronne, na wysokości 1,1 m wzwyż, krawężniki o wysokości co najmniej 15 cm, a pomiędzy nimi musi znajdować się poprzeczka lub inny element, który zapobiegnie wypadnięciu pracownika.

Nadzór nad pracami sprawują kierujący pracownikami, a nie eksperci z zakresu BHP. Dlatego konieczne staje się włączenie tych osób w ustanowienie wewnątrzzakładowych instrukcji i procedur dotyczących prac na wysokości. Należy jednak pamiętać, że nie ma rozwiązań uniwersalnych. W każdym zakładzie pracy trzeba ustalić indywidualne szczegółowe wymogi podczas pracy na wysokościach. W tym celu wypada zacząć od sporządzenia listy osób, których dotyczy definicja pracy na wysokości. Pod uwagę powinny być brane nie tylko osoby wykonujące prace stałe i regularne, ale też konserwacyjne i porządkowe.

Kolejny krok to przeanalizowanie, w jakich miejscach można wprowadzić środki, które pozwolą wyłączyć te prace z listy prac na wysokościach. Konieczne jest zatem przeprowadzenie analizy ryzyka zawodowego. Dalsze działanie to ustalenie i zastosowanie właściwych zabezpieczeń. Trzeba przy tym pamiętać, aby środki techniczne miały pierwszeństwo nad środkami ochrony indywidualnej.

Po ustaleniu, jakie środki powinny być używane, należy je zakupić i stosować zgodnie z zaleceniami producenta, a także poddawać okresowym przeglądom. Weryfikacji i aktualizacjom winna podlegać lista prac. Ważna jest też profilaktyka wypadkowa, czyli sukcesywne wdrażanie zabezpieczeń pozwalających na eliminację niebezpieczeństw.

Na wysokościach mogą pracować osoby pełnoletnie, mające zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do takiej pracy. Muszą też posiadać ważne szkolenie BHP i zapoznać się z oceną ryzyka zawodowego. Kolejne wymogi to zapoznanie z wewnątrzzakładowymi instrukcjami lub procedurami oraz wyposażenie w niezbędne środki ochrony indywidualnej i przeszkolenie w zakresie ich prawidłowego stosowania.

MATEUSZ BABIARZ

BM BHP EXPERT

609 150 476